A zona ou zonas de verdes dunha certa amplitude é das maiores necesidades que ten o concello. Por agora temos bastante avanzado coa Demarcación de Costas (Ministerio de Medio Ambiente) a construcción da senda que nos permitirá percorrer e recuperar a costa do concello.

Estamos tamén dando pasos para crear un parque puro e duro, aínda que isto está algo máis complicado, porque case tódalas zonas posibles está calificadas no Plan de Urbanismo como APE (Área de Planeamento Específico), o que na práctica significa ligar a súa construcción á das edificacións do seu entorno, que necesariamente deben ser executadas por promotores privados. Seguimos buscando unha solución.

Saúdos ;-)

En calquera caso, coincido contigo en que sería unha mágoa que se talasen e non se trasladasen de lugar. Intentarémolo, incluso unha posible doación ó concello.

1. Trátase dunha obra aprobada e contratada polo goberno anterior. O novo goberno podería, de ser preciso, paralizala, pero sinceramente non vemos razóns para elo, porque se trata dun proxecto de recuperación do entorno do Belelle, non de destrucción de nada.

2. Non estamos a falar dunha paraxe virxe nin moito menos, estamos a falar dunha zona de río na que hai unha presa, unha central hidroeléctrica, unha estación de abastecemento de auga para a Marina, multiples canalizacións de auga, un río guiado por un cauce amurallado e un vello camiño (de carro, non carreiro estreito de persoas) con muros de mampostería que no seu día servía á central de Fenosa.

3. Ese vello camiño, de entre 0´50 e 1´5 metros de ancho, co paso do tempo, foise derrubando nalgunhas zonas e quedando abandoado. O único que está a facer o concello é recuperar o camiño que xa existía no lugar, reconstruíndo (sen cemento) a manpostería de pedra onde estaba derruída, delimitando con estacas e listóns de madeira o lateral do camiño e botando un firme brando cunha especie de argamasa, de tal xeito que non cementemos a zona, pero que evitemos que coa choiva este firme se deposite no río.

4. Ademais, no tramo de camiño que sube pola ladeira do monte había as ruínas dun antigo merendeiro de cemento e ladrillo, que retiramos, para substituílo por un merendeiro de madeira, creo que bastante máis acorde co entorno que o que había.

5. Todos estes traballos se están realizando sen empregar maquinaria pesada; o único que circula pola senda é un pequeno “chimpín” que leva o material desde a base ata as zonas de traballo. Todo o demais se está a facer de xeito absolutamente manual e sen afectar en absoluto á vexetación, tan só se cortou unha árbore seca e se podou unha pola dun carballo.

6. O proxecto está revisado e aprobado polos técnicos do Concello de Fene e polos da Unión Europea, que é quen financia o proxecto a través de fondos PRODER.

7. Só houbo dúas organizacións que protestaron firmemente contra este proxecto. Dúas organizacións que estiveron no concello e ás que se lles facilitou toda canta información solicitaron. Ademais, o goberno de Fene se puxo á súa absoluta disposición, como me poño eu á túa, para corrixir todo aquilo que se nos demostre que está mal feito, porque eu, ademais de alcalde, tamén son ecoloxista militante e nunca permitiría unha obra que entendese que camiña en contra do desenvolvemento sostible.

8. Non considero, en definitiva, nin eu nin ningún técnico dos que visitaron a obra, incluídos os da U.E. e os de Medio Ambiente, que nese tramo do Belelle se estea a cometer ningún tipo de irregularidade, porque, insisto, o único que se está a facer é recuperar e facer incluso máis ecolóxica e sostible unha instalación que xa existía, nunha zona, ademais, xa absolutamente alterada medioambientalmente.

9. Sobre os quads o único que podo dicir é que o camiño non está pensado para eles, de feito non caberían por bastantes zonas, senón que está pensado para poder acceder a pé á base da fervenza e continuar camiño cara a Marraxón. Evitar a súa entrada é tan fácil como poñer uns bolardos non inicio e fin do camiño. Ese non é o problema.

Saúdos, Gerardo ;-)

Espero que a Isla do Quesito dure moitos anos máis, algo que non debería ser difícil ó estar dentro do cauce dun río. O Perla e o mesonciño da Fraga foron victimas do desenvolvemento urbanístico, o primeiro por decisión dos seus donos, que o venderon, e o segundo por decisión do Concello, que o expropiou para darlle unha mellor saída ó cruce da Fraga con Marqués de Figueroa.

Da historia do Perla non vou falar, porque é de sobra coñecida, pero sabías que o “minibar” nos anos 30 era a barbeiría do Secretario Xeral das Xuventudes Socialistas? Ese pequeno edificio foi a Casa do Pobo de Fene, a sede do PSOE, o lugar no que durante a II República se facían as reunións, tertulias e actividades instructivas que organizaban en Fene os socialistas e outras forzas políticas de esquerdas.

Saúdos ;-)