ivanpuentes.com

Onte á tarde, os vikingos de Río Castro (Fene) asaltaron de novo a veciña vila de Redes (Ares) e nesta ocasión, como botín, trouxemos para Fene ao seu alcalde, que, como relata hoxe La Voz de Galicia, tentou nun primeiro momento rebanarnos o pescozo a algúns co seu sable, pero finalmente foi reducido, subímolo a bordo dunha planeadora e, tal cual os veciños/as da aldea gala de Axterix, de volta á casa rematamos a aventura cunha boa churrascada na praia de Almieiras en presenza do secuestrado.

Como tódalas boas festas, esta surxiu por casualidade, dunha broma duns poucos veciños/as de Río Castro, fundamentalmente de Seíto, o dono do bar O Emigrante. Onte, tres anos despois, só de Fene participaron xa 600 persoas e a cousa vai en aumento. Mollámonos, bañáronnos en escuma, compartimos unhas cervexas e, sobre todo, pasámolo moi moi ben; ese é o segredo deste evento.

Tamén, como toda boa festa, non se limita a un só día no ano, e o 23 deste mes haberá réplica. Ese día os piratas de Redes asaltarán Río Castro, nós defenderemos as nosas costas, pero eles rescatarán ao secuestrado alcalde de Ares e, como revancha, levarán a un novo refén de Fene. Todos e todas os que queirades vir o sábado 23 a defender o noso concello, como Lage, Loli, Xaime ou Mela, que onte estaban infiltrados na retagarda inimiga, estades invitados/as. Noraboa aos veciños/as que paristes esta gran idea e que seguides a reinventar con ilusión cada ano.

Ignacio, o compañeiro de Mugardos, concelleiro e seguidor do Galicia que aparece no centro, bautizou esta imaxe como "As dúas caras dunha copa". Os dous, xunto con José Antonio, vímonos este sábado no campo de fútbol de San Sadurniño, porque, xusto o día antes da final da Eurocopa, Ferrolterra viviu outra gran final, a da Copa da Ría, que se disputaron o Perlío e o Galicia. O sorriso amplo e gustoso de Ignacio, oposto ao noso, tímido e posado para a foto, revela xa o resultado, 4 - 2 para o Galicia de Mugardos, pero iso foi tal vez o de menos.

Para un coma min, que se define como ex-futboleiro, logo da paixón polo Depor vivida nos anos adolescentes, foi un pracer ver fútbol de verdade unha vez máis; sen o negocio, o posado e todo o envoltorio artificial que rodea ao fútbol profesional. Simplemente rapaces de Fene xogando polo puro placer de xogar contra os de Mugardos, centos de veciños e veciñas de Perlío dando cor, diversión e animación á grada, porque nisto si que lles gañamos aos do Galicia (síntoo, Ignacio!) e dúas afeccións que, á marxe de picadas mutuas, souberon gozar xuntas do fútbol.

Como dicía, independentemente da anécdota do resultado, por darlle sentido a este deporte, por facernos sentir orgullosos do noso pobo, Opa Perlío!

Onte clausuramos Feneuropa, o primeiro paso do camiño que Fene, da man do Consello da Xuventude de Galicia, acaba de iniciar para favorecer os intercambios e estancias dos mozos e mozas do noso concello nos demais países da Unión Europea, durante 2 meses, 6 meses ou un ano; así como para favorecer a posta en marcha en Fene de proxectos sociais desenvolvidos por rapaces europeos e financiados pola Unión. Nisto consiste, a grandes rasgos, o Servizo de Voluntariado Europeo, que coa experiencia e contactos adquiridos en seminarios deste tipo, acabaremos implantando no noso concello.

Desde o luns, 23 mozos e mozas de case outros tantos países europeos traballaron a tope na Casa da Cultura, ademais de coñecer o pobo e a comarca. A nós, aos membros do Concello, nos ensinaron moito máis do que podan imaxinar sobre como traballar en políticas de mocidade, especialmente no plano internacional. Era o debut de Fene en experiencias deste tipo e creo que pasamos a proba con nota.

A descrición dun seminario coma este nunca está completa sen falar do plano máis persoal. A amizade, o bo rollo, a complicidade… afloraron dende o primeiro día, tanto que o venres, na cea de despedida, todos nos sentíamos xa membros dun grande equipo que daba moita mágoa ter que disolver. Ademais do aprendido tecnicamente, a pegada que as boas persoas de Feneuropa nos deixaron a tódolos membros do Concello, será imposible de borrar.

Infinitas grazas a Yolanda, Rut, Suso, Azucena, Loli, Leo, Richard, María, Maris, Francesco, Gregor, Celia, Anne, Adrián, Erol, Helena, Kemal Onur, Rusudan, Silvia, Edu e tamén a Joana.

Descargar foto de grupo en tamaño grande / Download large size group photo

Así de frescos rematamos este domingo a Marcha Ciclista que organizou a Concellería de Mocidade, Ocio e Deporte de Fene; frescos porque, esta vez si, din chegado ó final, pero tamén pola choiva que nos caeu durante o camiño. A pesar do mal tempo, unha boa chea de veciños/as se animaron a pedalear e darlle todos xuntos unha pequena volta ó noso concello. Foi unha boa mañá de domingo!

Desde antes do Nadal, Blas e máis eu levábamos planificando a visita do Presidente da Xunta a Fene; foron varias as datas apuntadas inicialmente e varios os motivos que as desbotaron, pero hoxe Emilio Pérez Touriño realizou a súa primeira visita ao noso concello. Este xoves, no mitin de Zapatero na Coruña, pechábamos con el e o seu equipo os detalles da mesma, que tivo como motivo central a principal preocupación dos feneses e a principal aposta do Goberno Municipal, a diversificación económica e a creación de emprego en Fene.

Lembrou Touriño que Ferrolterra disporá a corto prazo de 8 millóns de metros cadrados de chan industrial, o que supón "a oferta de solo máis importante, mellor comunicada e mellor situada de toda Galicia". Para elo serán claves os 2 millóns de metros cadrados cos que contará Vilar do Colo, unha vez que se acometa a ampliación de 1.200.000 metros que os concellos de Fene e Cabanas temos proxectada co Ministerio da Vivenda. Ampliación para a que hoxe o Presidente da Xunta nos brindou todo o seu apoio.

Como xa dixen en moitas ocasións, o futuro próspero de Fene, a fin da súa perda de poboación, de emprego, de ingresos… pasa por diversificar, por seguir exprimindo ó máximo o que nos dea o sector naval, pero sobre todo por saber ser competitivos noutros sectores, por crear outros motores ecónomicos de futuro que nos permitan despegar dunha vez por todas e para iso, o primeiro paso é dispor de chan industrial.

Por iso hoxe estou especialmente contento, porque o gran Vilar do Colo, o polígono mellor situado de Galicia, está xa máis cerca. Esta é só a primeira pedra, logo debemos saber aproveitar a oportunidade e planificar ben os usos do polígono.

Hoxe pola tarde moitos veciños/as de Fene e do resto de Ferrolterra despedimos a Enrique Vigo, compañeiro do PSOE, pero sobre todo unha extraordinaria persoa que comprometeu os seus 96 anos de vida á loita constante pola liberdade e a democracia no noso país, a costa a meirande parte das veces da súa propia liberdade.

Vigo foi dos poucos militares que se mantiveron fieis á República en Ferrol tralo golpe de estado franquista en xullo de 1936; o principio dunha longa loita. En fin, unha persoa, un veciño, ó que lle temos moito que agradecer e unha traxectoria vital e política que nunca deberá ser esquecida.

Onte volvín a crer nos Rei Magos. Recibín a Melchor, Gaspar e Baltasar na Casa do Concello, onde esperaban a súa chegada centos de nenos e pais que concentraban nese intre toda a felicidade do mundo. Era un rebulir de ledicia e nervios, expectantes por saber que regalos atoparían uns e outros esta mañá o espertarse.

Mentres agardábamos, os nenos e nenas que andaban por alí, tremendamente nerviosos, convencérome do fantasticamente bos que foron este ano, fixéronme comer caramelos e contáronme como me coñecían polas fotos que durante a pasada campaña electoral colgaban das farolas; algunha nena foi tan sincera que me dixo que eu era "un poco más feo y más gordito que en los carteles". Pero cando mellor o pasei foi cando, xa dentro do salón de plenos, cos reis tomando asento nos seus tronos e un remuíño enorme de nenos e nenas diante nosa agardando a sentarse no colo dos magos para relatarlle tódalas súas peticións, un neno, que xa non podía máis, tiroume da man e díxome con cara de angustia: "alcalde, alcalde, estoy muy nervioso!".

Nese momento, igual que cando as espectaculares carrozas entraron pola Avenida do Concello, sentín desexos de volver a ser neno e de volver a sentir o que sentía tal día como hoxe. Creo que foi dos días que máis feliz me sentín como Alcalde; é case imposible facer algo que se traduza en tanta alegría como a que os nenos senten cando ven ós Reis Magos. Todo feito, ademais, con pouquiños cartos e co traballo insaciable dunha comisión de veciños que durante meses colaboran co Concello na organización desta data. Feliz día para todos e todas!

Seguro que moitos de vós, a maioría probablemente, cando pensades en Fene pensades en atascos de tráfico, ASTANO, dúas ou tres estradas pechadas por edificios… en definitiva, nun pobo pouco atractivo, pero Fene ten moito máis. Creo que é dos concellos menos coñecidos, aínda que case todos saibades onde está e teñades pasado infinidade de veces por el. Fene ten, tanto na costa como no interior, unha riqueza paisaxística e natural formidable, descoñecida incluso para moitos dos nosos veciños e veciñas. Por iso o Goberno Municipal, da man da área de turismo, está a desenvolver a campaña Fene, Descúbreo!

Onte inauguramos o camiño de Marraxón á Fervenza. Investimos uns 121.000 € de fondos PRODER para recuperar ambientalmente esta senda duns 1.200 metros, que descende polo canón do Río Belelle e comunica a cámara de carga da central hidroeléctrica de FENOSA coa propia central e coa espectacular fervenza que forma o río na zona. A medio camiño, ademais de desfrutar de espectaculares carballos, madroños e vistas asombrosas da fervenza a diferentes alturas, atoparemos un merendeiro no que descansar e gozar coas marabillosas vistas e sons dunha das fragas mellor conservadas de Galicia.

Asegúrovos que é un bo plan para pasar un destes días de ponte. É moi doado chegar: dende o casco urbán de Fene, na Avenida Naturais (estrada N-651 Ferrol - A Coruña) colledes, na mesma esquina do Xulgado de Paz, a estrada que leva a Sillobre e Lavandeira (hai sinais que indican estas dúas parroquias). Seguides uns dous kilómetros por esta estrada e xusto despois de pasar o cemiterio parroquial de Sillobre, atoparedes unha frecha de madeira que pon "Camiño Marraxón".

Dende aquí, simplemente debedes seguir as frechas idénticas que vos levarán ata o lugar de Marraxón, onde vos recomendo que fagades unha pequena parada. Xusto no lugar no que está o sinal municipal co nome de Marraxón, veredes un pequeno cartel de madeira que indica ó Coto do Rei; subide polo camiño de terra e descubriredes as mellores vistas da Ría. Colledes de novo o coche e un chisco máis aló unha nova frecha de madeira xa nos desvía da pista asfaltada; aparcades e seguides o camiño a pé. Deste punto á fervenza, contando diversas paradas para recrearvos, tardaredes uns 45 minutos. Descubride Fene!

Xa remataou! Hoxe foi unha xornada intensa en Compostela. A VII Asemblea da FEGAMP ameazaba bronca, pero ó final todo se desenvolveu tranquilamente. O novo presidente, logo de anos de dominio da dereita, é o alcalde socialista de Ames, o bo de Carlos Fernández, por riba de todo, un político moi competente.

Ferrolterra terá tamén o seu oco na nova FEGAMP. Vicente Irisarri, Alcalde de Ferrol, representará á federación no Consello da FEMP, eu, como número cinco da lista presentada polo PSdeG-PSOE, fun elixido membro do Consello Federal, o mesmo órgano no que tamén ingresa o Alcalde de Ares, como número 20 da candidatura socialista. Unha oportunidade, sen dúbida, para que a voz dos nosos concellos e desta comarca sexa escoitada no máximo órgano de representación municipal.

Non houbo consenso para elixir a nova dirección, houbo tres candidaturas e cada quen ten a representación que proporcionalmente ten no país. O acordo sería mellor, pero non a calquera prezo e o prezo do BNG era presidir dous anos a FEGAMP, de aquí ás eleccións autonómicas, en detrimento do PSdeG, cando os socialistas temos maioría na Asemblea, 880 votos do PSOE fronte a 218 do BNG. Non sería xusto nin lóxico. Agora a traballar xuntos.

Xaime ten un compañeiro de traballo de Fene que hai unhas semanas lle contou que no noso pobo hai un lugar chamado "La Isla del Quesito". Dende aquel día está intrigado por decubrir, a través deste post, como é esa illa surrealista que coñecemos todos os de Fene.

A historia é ben sinxela. O río de Magalofes servía para regar os numerosos herbales que había no fondo de Perlío. Preto do Campo de Fútbol dos Pinares o cauce se bifurcaba e xusto nese lugar, nun momento indeterminado da nosa historia, alguén puxo un triángulo de formigón para desviar mellor a auga, pola esquerda o río fluía cara ó mar e pola dereita a auga corría por unha canle de rego que daba servizo ás fincas da zona. Finalmente, a erosión fixo que tamén houbese sempre un pequeno fío de auga que pasaba pola base do triángulo.

La Isla del Quesito é pequena, uns tres metros cadrados, pero era un lugar máxico, enclavado nunha fermosa zona de fraga, no que case tódolos nenos e nenas de Perlío temos pasado tardes enteiras. Encima do Quesito falamos, rimos, brincamos e caímos algunha vez ó río. Era tamén o lugar máis lonxe ata o que íamos en bici dende a nosa casa ou, sendo xa adolescentes, a pasear cos amigos falando das últimas historias do cole. Supoño que, a falta dunha costa máis agreste, o Quesito achegábanos ó soño que case todos tivemos de nenos de vivir nunha illa, eses lugares fantásticos coroados por dúas palmeiras que só existían nos libros de texto.

Hoxe non hai illa. Os herbales non se regan, moitos deles están sendo edificados, e  xa non é preciso desviar o río. Como vedes na imaxe, a canle da dereita desapareceu, pero o Quesito segue aí, como unha ruína que aínda nos lembra o esplendor de tempos pasados. É un deses espazos de fantasía que cando pechamos os ollos compón o álbum da nosa infancia.