ivanpuentes.com

Dende a década do 1970, na que os veciños das Encrobas se atreveron a corear polas rúas da Coruña aquilo de “a terra é nosa e non de Fenosa”, orixe do máis recente berro “a ría é nosa e non de REGANOSA”, que resiste á política de feitos consumados polas rúas de Ferrolterra, son moitas as loitas da nosa xente contra os abusos de poder de grandes empresas e contra a destrución de paraxes únicas do noso hábitat, en definitiva de oportunidades de futuro e de desenvolvemento máis aló das chemineas e do ruído. 

Anoten un novo obxectivo, frear a tolemia de explotar unha mina de andalucita a ceo aberto no límite do Parque Natural das Fragas do Eume, a maior reserva de bosque atlántico de toda Europa.

Seguir lendo en A Nosa Terra

Onte recibimos en Fene a Pepe Blanco. É xa a terceira vez que teño a honra de saúdalo no noso pobo, pero foi a primeira vez que nos visitou como Ministro. Tal e como é el, un político eficiente, comprometido con esta terra e valente, viu non para prometer nada, senón para aportar solucións, anunciar investimentos por case 10 millóns de euros en Fene e a cumprir a súa palabra, a cumprir co que xa hai algún ano lle pedimos.

É o mellor político deste país e a historia faralle xustiza!

Nova Base de Salvamento Marítimo

Pasos da vía do tren en Perlío. Por fin logo de 30 anos!

Investimentos millonarios

Había tempo que Luís A. Núñez, xornalista de La Voz de Ferrol e tamén amigo das novas tecnoloxías, me comentara que un día quería publicar algo sobre o uso do Facebook, o Twitter, o blog… na política local e que podíamos falar da miña experiencia.

Onte pola tarde quedamos nas Palmeras (Ferrol) tomamos unha Cocacola e charlamos un rato sobre como todas estas ferramentas virtuais permiten democratizar a política local, que haxa un contacto máis directo entre cidadáns e concelleiros e como, ao igual que todos os demais ámbitos da vida, a poítica inevitablemente camiñará por estes lares.

O resultado é este: Un alcalde colgado de la red

Logo dunha primeira experiencia hai xa anos nunca pensara en volver a Luar, pero onte volvín a reencontrarme con Gayoso; a ocasión merecíao… Acompañei a miña nai a recoller o premio gastronómico Álvaro Cunqueiro a toda unha vida.

Como dicía cando en outubro recibía un premio similar da Confederación de Empresarios de Hostalería de Galicia (CEHOSGA), creo que o ten de sobra merecido, como cociñeira e como persoa. Máis de 30 anos artellando na cociña do Mundial, levantando e mantendo un restaurante dende a nada, ademais de ocuparse dos seus fillos, da casa… son credenciais que a ela, xunto con outros centos de mulleres cunha historia similar, as avalan para polo menos recibir un recoñecemento público coma este.

A estas horas aínda teño dúbidas de se estaba máis nerviosa por recibir o premio ou por estar con Gayoso, pero o certo é que estaba contentísima e para min vela así non ten prezo. Grazas ao Concello de Lalín, ao Clube Gastronómico Rías Altas, ao Parrulo, a todos os que credes no seu traballo e aos clientes e clientas do Mundial, que sodes os que fixestes posible que cumplira o soño de ter o seu propio restaurante.

Onte a edición de Ferrol de La Voz de Galicia invitounos a tres persoas a reflexionar nas súas páxinas sobre o futuro do estaleiro: Ramón Yáñez, profesor de Economía da Empresa na Politécnica Superior de Ferrol, Primitivo González e Antonio Salamanca, enxeñeiros navais e eu mesmo como Alcalde de Fene:

Onde eran ostras, xacen estaleiros, agonizantes», di a fenesa e amiga Matilde Castro nun dos seus marabillosos haikus. Astano esmorece dende hai máis de 30 anos, dende que nos anos 70 o INI franquista a incorpora ao sector público por ser xa insostible como empresa privada. Ter claro que debe ser Astano no século XXI e, sobre todo, saber como facelo, é clave para o despegue económico de Ferrolterra.

¿Público ou privado? Evidentemente público. A dereita, pero tamén recentemente o nacionalismo, defenderon dun ou doutro xeito a privatización do estaleiro. A demanda do naval é claramente cíclica e moi flutuante e diso sabemos moito en Fene. A permanencia no sector público será o que nos asegure poder acceder a grandes pedidos para outros países e, sobre todo, manter os postos de traballo e o estaleiro aberto en épocas nas que a demanda sexa menor. […]

Seguir lendo en La Voz de Galicia.

Pese á diferente ideoloxía, experiencia, ámbito profesional… creo que hai moitos aspectos substanciais nos que coincidimos. Pensar sobre o que queremos e podemos facer co estaleiro, facelo dende a colaboración e á marxe de posicionamentos electoralistas de cada quen é algo moi necesario se queremos ter un futuro mellor que o presente.

Como cada ano por estas datas, hoxe tocou en Fene o Día do Deporte na Rúa, que por culpa da choiva máis que na rúa foi no Pabillón da Xunqueira. Ademais dos máis de 1.000 nenos e nenas e dos centos de pais e nais que pasaron por alí, xa vedes que os membros do Goberno Municipal tamén nos puxemos mans á obra co deporte.

Marcos, un dos responsables do Fitness Fene, que colabora co Concello na organización deste día, leva máis dun ano intentando convercerme para que vaia queimar kilos ás súas clases de spinning. Hoxe non me deixou escapar e aí me tedes, 45 minutos pedaleando con música, aínda que el diga que só foron 30. Acabei bastante canso, pero é moi moi divertido. Creo que pronto me verá Marcos polo ximnasio.

Novos tempos foi o lema co que os socialistas de Fene nos presentamos ás últimas eleccións municipais, novos tempos foi o espírito co que os concelleiros socialistas iniciamos este mandato municipal e novos tempos é hoxe máis que nunca o sentimento que nos insufla aos sete concelleiros do PSOE un optimismo tremendo e unhas ganas enormes de traballar por este pobo nos dous anos que quedan de mandato.

Pódovos dicir que onte presidín sen dúbida a reunión do Grupo Municipal Socialista máis feliz que lembro. Tódolos concelleiros andaban a 200, con ganas de empezar a traballar xa nas súas novas responsabilidades e de corrixir co seu esforzo os erros que viñamos detectando ata agora.

Veremos como se vai desenvolvendo este período de goberno en minoría, pero hoxe máis que nunca síntome orgulloso dos concelleiros e concelleiras que me acompañan neste novo Goberno Municipal. Sei que farán un excelente traballo e que o pobo de Fene llo recoñecerá.

Dende hai unha semana, xusto dende o día no que tivemos a última xuntanza co BNG, era consciente de que as diferenzas entre os dous socios do Goberno Municipal chegaran a un punto de non retorno. Nós non viamos os problemas nin moito menos as causas que eles apuntaban e eles semellaba que tampouco comprendían nin unha das nosas preocupacións. Xa non había espazo para o traballo en común.

Creo sinceramente que ningunha das razóns que aduciu o BNG publicamente explica verdadeiramente o motivo polo cal marchan do Goberno de Fene. Fálase fundamentalmente de parálise administrativa e é certo que o Concello funciona lento, pero xa o viña facendo desde os últimos anos de goberno do BNG. É máis, no tempo que vai deste novo mandato o que fixemos foi poñer medidas para ir desbloqueando esa situación: persoal administrativo, relación de postos de traballo, Unidade de Xestión Urbanística…

Os motivos da marcha do BNG son fundamentalmente dous, a continua e severa perda de votos que veñen padecendo elección tras elección en Fene nos últimos anos e os roces constantes co PSOE, o conflito entre o noso desexo de poñer un punto aparte cos anteriores gobernos de BNG, de cambiar radicalmente este pobo, tal e como pediron os veciños e veciñas nas eleccións de 2007, e o seu desexo de manter e non tocar as políticas dos 28 anos de maioría nacionalista; futuro e presente fronte a pasado, en definitiva.

En calquera caso, as coalicións ou os gobernos en minoría non son máis que fórmulas, medios, para alcanzar unha mesma fin, dar resposta ás demandas dos veciños/as e cumprir a palabra que lles demos nunhas eleccións. Hai dous anos a mellor fórmula para facer isto realidade semellou o pacto de goberno, que agora xa non é efectivo. Pasamos, polo tanto ao plan b, o goberno en minoría.

O PSOE presentouse ás pasadas eleccións cun único obxectivo, iniciar unha nova época en Fene, transformar e modernizar o noso concello, gobernar dun xeito diferente a como o estaba a facer o BNG, iso mesmo foi o que pediron a maioría de cidadáns e iso mesmo é o que faremos a partir de hoxe aínda con máis gañas que onte. Poremos un punto seguido para poder facer realidade o punto aparte que nos pediron os veciños en 2007.

Os educadores e os pais e nais da Galescola de Fene están, e con razón, preocupados polo futuro do centro; hoxe farano público cunha concentración na Praza do Concello ás 17:30. Saben que o PP fixo da loita contra as escolas infantís públicas unha causa estrela da súa campaña e, sobre todo, escoitaron a Feijoo dicir barbaridades como que a nova Xunta segregará aos alumnos destas escolas en función da súa lingua materna.

Non me preocupa que o centro siga aberto, non serán capaces, aínda que o desexen, de pechar as escolas xa en funcionamento e de deixar a milleiros de familias sen poder escolarizar aos seus fillos e fillas na rede pública de 0 a 3 anos. Tampouco me preocupa a separación por linguas, pese a ser unha atrocidade social e pedagóxica, pois non disporá o PP de medios económicos, humanos e físicos para poder facelo. Preocúpame que non se siga extendendo a rede pública de escolas infantís a máis concellos, que se perda calidade no ensino, renunciando por exemplo a ter como agora dous mestres por aula, que se reduza orzamento ou que en Fene non nos fagan a segunda galescola, a do Carril en Barallobre, que xa temos aprobada. Ante iso é ante o que debemos estar vixiantes.

Que lle cambien o nome se queren, que saquen a bandeira dos mandilóns se non lles gusta… a min iso parécenme tonterías e foron probablemente erros no seu día, pero que se preocupen sobre todo de consolidar en Galicia un servizo público e universal de escolas infantís de 0 a 3 anos, que as fagan depender da Consellería de Educación, pois son, ante todo, escolas, non aparcadoiros de nenos e nenas e que coiden a aprendizaxe da lingua, que sempre suma e nunca resta. Farano? Podería anticipar a resposta, pero deixemos antes que fagan.

Hoxe estou de visita relámpago en Valencia, 24 horas xustas para falarlles de Fene aos compañeiros e compañeiras do Partit Socialista del País Valencià. Invitado pola Secretaría de Política Municipal e Cidades do PSOE e polo amigo Dani Casal, participei como ponente, xunto con David Cierco, Director Xeral para o Desenvolvemento da Sociedade da Información do Goberno de España, nun curso sobre comunicación política e, concretamente, sobre novas canles de comunicación, de relación coa cidadanía, na política municipal.

Foi moi gratificante ver como compañeiros/as de Valencia, Alacante, Elxe, Castellón, Burjasot, Benidorm, Xixona, Alzira… se interesan polo traballo que os socialistas estamos a desenvolver en Fene nos últimos anos e como queren saber o xeito no que traballamos para poñer en marcha experiencias similares nas súas cidades. Tamén nós tomamos nota de boas prácticas que se están desenvolvendo en concellos similares ao noso.

Unha aperta dende aquí e un millón de grazas a Dani Casal e aos compañeiros/as da dirección rexional do PSPV-PSOE pola iniciativa e por pensar nos socialistas de Fene como mostra dun bo traballo.