ivanpuentes.com

Estes días recibín duns amigos un documento que durante moito tempo pensei que non era máis que unha lenda urbana das moitas de San Caetano, "Elementos para unha ordenación íntegra dos usos do medio litoral de Galicia". Trátase dun traballo encargado pola Consellería de Pesca do penúltimo goberno do PP e elaborado por Enesto Penas, antigo alto cargo da Xunta e técnico da U.E. en Bruxelas; traballo que pretendía sentar as bases para iniciar unha ordenación integral do medio mariño e da franxa litoral de Galicia. O texto recolle algunhas reflexións intreresantes sobre a Ría de Ferrol, a sacrificada:

Dada a tendencia sinalada ó aumento da poboación costeira, non é en absoluto descartable que a necesidade de crear emprego leve a establecer excepcións á aplicación do principio de desenvolvemento sostible, especialmente tendo en conta que en determinado tipo de industrias os métodos contra a contaminación son extremadamente custosos e a súa aplicación obrigatoria pode constituírse en importante factor disuasorio para a empresa implicada.

Obsérvase unha clara incompatibilidade entre o interese xeral (instalar industrias que crearán traballo) e o interese particular (a degradación ambiental e destrucción de recursos naturais na zona de instalación) […] O interese xeral de Galicia pode facer necesario a instalación destas ou outras industrias […] a súa radicación precisa conta coa oposición de tódolos concellos ou barrios nos que se intente facelo […] En tal situación pode ser relevante formularse aquela cuestión, […] a posibilidade de sacrificar unha ría […] que podería ter sentido se ten como contrapartida a de garanti-la preservación das demais rías de Galicia.

En canto ás posibles zonas candidatas […] parece obvio que a Ría do Ferrol é a que reúne máis características idóneas: unha importancia relativamente menor dos seus recursos naturais […] unha man de obra con capacitación industrial e unha necesidade social imperiosa de reindustrialización.

Aí o tedes, unha zona tan rica coma a nosa "sacrificada" a golpe de despacho en nome do interese xeral de Galicia; tendo en conta, iso si, que debido á fame, á "necesidade social imperiosa de reindustrializacion", iamos ser os que menos protestásemos, quizais. O desenvolvemento sostible nunca debe ter excepcións, porque sempre se traduce no mesmo, pan para hoxe, pero fame para mañá, é dicir, pobreza.

Movido pola curiosidade política, ademais de polo sentimentalismo, pois no lugar que hoxe ocupa a enorme mina estaban hai anos os prados nos que os meus avós alimentaban ás súas vacas, visitei esta semana, de xeito privado, ENDESA As Pontes. Xa coñecía a empresa, pero aínda non vira en directo o lento e impresionante traballo de inundación da antiga mina, traballo que dará como resultado no ano 2012 un lago artificial cunha superficie similar á de toda a zona urbanizada da cidade da Coruña.

Moitas veces o paso do tempo nos fai relativizar os feitos presentes. Estou seguro por iso de que dentro de non moitos anos veremos e valoraremos este espazo, hoxe destrozado dende o punto de vista ecolóxico, como unha das principais reservas de flora e fauna da zona. A antiga escombreira, de varios kilómetros de lonxitude e que hai pouco tempo era unha paisaxe case lunar, pode ser un bo exemplo, hoxe ten xa zonas de bosque e de lagoas absolutamente deliciosas, nas que abundan as especies vexetais e animais, fundamentalmente as aves.

Algúns científicos, totalmente independentes, apuntan xa á especial protección que este enorme espazo natural requerirá no futuro, chegando incluso a insinuar a súa incorporación ó Parque Natural das Fragas do Eume. Se todo marcha segundo o previsto, parece que ENDESA atinou plenamente na solución definitiva para a súa explotación a ceo aberto, pese ó escépticos que algúns éramos hai uns anos. Este espazo debe ser a partir de agora patrimonio de todos e todas.

Esta tarde subín á Presa de Goente (As Pontes) para comprobar o que onte me dixeran Nacho e Alex, que estaba unha vez máis desbordando; a impresionante fervenza que se forma é dos espectáculos "naturais" máis fermosos que se poden ver no inverno de Ferrolterra. A pesares das poucas chuvias deste ano, é certo, a presa está chea e a auga leva xa uns días saltando por riba do muro.

Como xa vos dixen nalgunha ocasión, se nunca vistes isto, merece a pena. Nun post que escribín o ano pasado, explicaba o doado que é chegar.

Déixovos o texto que publica hoxe, xornada de reflexión, a folla parroquial de Pontedeume. Logo dunha longa arenga a Rouco Varela con motivo do seu retorno á cúpula da igrexa española, di a revista parroquial:

Tenemos y debemos de votar todos, y hemos de hacerlo según nuestras convicciones morales y religiosas. El Papa nos dice "todos, creyentes y no creyentes, hemos de trabajar en la búsqueda humilde de Dios". "Dios es Amor". Toda la moral cristiana se basa "en el Amor a Dios y al prójimo", y esto hay que tenerlo muy presente a la hora de votar. Votar con responsabilidad y criterio propio.

Non é que me pareza moi forte, sobre todo despois do visto por parte dalgúns bispos nos últimos meses, pero a xornada de reflexión, na que están prohibidas por lei ata as campañas institucionais de promoción do voto, non parece a data máis axeitada para que a igrexa, non só o fomente, senón que o oriente.

Actualizado ás 11:26 do 20/03/2008:

Parece que este post, no que simplemente transcribo literalmente o contido dunha folla parroquial, que non é das peores nin moito menos, xunto con aqueles que escribín o día da Hispanidade falando dos excesos "rojigualdos" do PP eumés na casa do concello e máis no torreón, xeraron bastante polémica entre os "populares" de Pontedeume, tanto que no seu blog me dedicaron un fermoso post titulado PUENTESdeume, no que, como podedes supoñer, alaban a miña capacidade política e blogueira, con frases tan refinadas, obxectivas e democráticas como estas:

En Pontedeume, estamos hartos de que el alcalde de Fene, critique a nuestro pueblo en su página cuando le dé la gana. Un poco de respeto. Desde que tomó posesión de su cargo, el señor Puentes se ha caracterizado entre otras cosas, por sus críticas a Pontedeume y a su gobierno, ahora también a su párroco.

Cosas como estas, y algunas otras, evidencian que al alcalde de Fene se le “llena la boca” con Pontedeume, cosa que aquí nos molesta. No nos molesta por la crítica o la opinión (gracias a Dios hay libertad de expresión) nos molesta, porque se trata de un alcalde vecino…

Opinión: Querido Iván, ya todos conocemos tus sucios trucos. A pesar de todo, me gustaría felicitar al Partido Sucialista: ya tienen un nuevo Stalin al que adorar como borregos. VIVA PONTEDEUME, SU ALCADE Y EL TORREÓN ESPAÑOL!

Hai xa moitos anos que Pontedeume se librou do xugo dos Andrade e hoxe o pobo pertence ós seus veciños/as, non ó PP local nin ó párroco, polo tanto non intentemos provocar conflictos que non existen e non confundamos as críticas a accións puntuais dun determinado colectivo con críticas a todo un pobo, porque afortunadamente a sociedade eumesa é moito máis rica, plural e aberta que os destinatarios dos meus comentarios. De feito, sen saír da blogosfera eumesa, a eumesfera, como a bautizaron os amigos de Pontedeume na Rede, podemos atopar blogs que comparten a crítica expresada nest post, como o titulado Inxerencias, que se publica en Pontedeume, retrato dunha vila.

Á calor do debate que, afortunadamente, se está a producir sobre a despenalización controlada do aborto, La Voz de Galicia cóntanos que na Residencia, no hospital público Arquitecto Marcide de Ferrol, non se practicou unha soa intervención de interrupción voluntaria do embarazo nos últimos 22 anos, non porque non haxa mulleres que o demanden, que as hai, senón porque tódolos doutores e parte do servizo de xinecoloxía son obxectores de conciencia.

Temos que crelo e toleralo sen máis? Creo que non. Xa non entendo como a obxeción de conciencia duns supostos profesionais, baseada en principios e crenzas relixiosas, polo tanto individuais, pode vulnerar impunemente a miña liberdade dentro do sistema sanitario público; pero aínda que así fose, a obxección de conciencia neste caso, simplemente, non ma trago. É difícil de crer, incluso cientificamente, que o SERGAS concentre a tódolos doutores obxectores, tanto que non haxa un só que non o sexa, e que, pola contra, a sanidade privade teña a virtude de agrupar a todos os que non o son. Dito doutro modo, é difícil crer no reparo moral dos profesionais cando este só existe nos hospitais públicos e se esfuma previo pago de 400 ou 600 € en case calquera centro privado.

Así, o aborto é hoxe un negocio que pagan as mulleres directamente ou o SERGAS cando as deriva a algún centro concertado, responsables, segundo La Voz, de aproximadamente o 90% das interrupcións practicadas en Galicia. Non o sei, pero sospeito que sería interesante averiguar se algún do persoal que obxecta na sanidade pública logo practica abortos na privada ou en cantos centros concertados de carácter relixioso se realizan intervencións deste tipo a cambio de cartos.

Non podemos continuar con esta hipocresía interesada economicamente, a sanidade pública ten que garantir o dereito de calquera muller a interrupir voluntariamente o seu embarazo, polo de pronto nos tres supostos recoñecidos legalmente: perigo para a saúde da nai, perigo para a saúde do feto e violación. Xunto con isto, a verdadeira liberdade das mulleres, á marxe de dogmas católicos, veríase recoñecida coa aprobación dunha lei de prazos: interrupción libre e voluntaria durante as primeiras semanas de embarazo; sen supostos, simplemente liberdade dunha muller para elixir sobre a súa propia vida e o seu corpo.

Hoxe pola tarde moitos veciños/as de Fene e do resto de Ferrolterra despedimos a Enrique Vigo, compañeiro do PSOE, pero sobre todo unha extraordinaria persoa que comprometeu os seus 96 anos de vida á loita constante pola liberdade e a democracia no noso país, a costa a meirande parte das veces da súa propia liberdade.

Vigo foi dos poucos militares que se mantiveron fieis á República en Ferrol tralo golpe de estado franquista en xullo de 1936; o principio dunha longa loita. En fin, unha persoa, un veciño, ó que lle temos moito que agradecer e unha traxectoria vital e política que nunca deberá ser esquecida.

Resposta de Fernando Blanco, Conselleiro de Industria, sobre REGANOSA na entrevista que lle fai La Voz de Galicia:

A miña é a única consellería que non lle deu un permiso, e agora parece que a planta púxena eu. O que pasa é que si estou a favor, asúmoo, aínda que no meu partido e nunha parte do electorado teña un custe. ¿Que íamos facer, pechar una empresa con 60.000 millóns de investimento?

Nesta fin de semana de bandeiras, probas de españolismo e chorradas á maneira, escoitei en Hora 25 un debate entre Óscar López, deputado do PSOE, e Ana Belén Vázquez, deputada do PP por Ourense, sobre a apropiación política dos símbolos do Estado. A deputada galega, que vergoña me da, defendendo a necesidade imperiosa de que Rajoy dixese as burradas que dixo no famoso vídeo, chegou a afirmar que dende que en Galicia goberna o PSdeG-PSOE co BNG "la bandera de España dejó de ondear en todos los edificios públicos e instituciones de la Xunta de Galicia" e que no conxunto do Estado atopamos "millares de pueblos en los que se está retirando la bandera y se intenta no hablar de España." Sei que parece incrible, pero escoitádea vos mesmos.

E Rematamos case como empezamos a ponte, en Pontedeume. Alí o Goberno Municipal do PP, non satisfeito con forrar a casa do concello coa bandeira de España, decidiu tamén colocar unha xigantesca enseña nacional sobre o Torreón dos Andrade, bandeira que hoxe segue a ondear, tal e como vedes na foto que me achegaron os amigos de Pontedeume na Rede. Así, sobre un edificio público no que o único trapo que se izara ata a data fora o da familia Andrade, símbolo tamén do pobo, ondea con esforzo, debido ás súas esaxeradas dimensións, a bandeira de España soa, sen compañía, facendo realidade, aquí si, nun concello gobernado polo seu partido, aquilo do que se doía a deputada ourensá en Hora 25, que non se respectase a Lei da Bandeira de España e a Lei de Símbolos de Galicia, que obrigan a empregar nos edificios públicos as tres bandeiras, a de España, a de Galicia e da Unión Europea.

Conclusión: a dereita fai o mesmo que critica, pero substituíndo as perversións patrióticas doutros polas propias.

Precisamente esta semana, no transcurso dunha xuntanza do Consello de Administración da Autoridade Portuaria de Ferrol, falamos de biocombustibles. Analizamos as posibilidades de negocio do Porto de Ferrol no tráfico de aceites vexetais para a fabricación de biodiésel e varios celebramos a aposta por sectores de mercado ecolóxicos que, ademais de ser un negocio puro e duro para Ferrolterra, nos permitisen avanzar algo máis na senda do desenvolvemento sostible.

Hoxe matizo o meu optimismo inicial, por algo que xa sabía, pero que a cómoda sociedade occidental te condena con frecuencia a esquecer. Leo en Público unha reportaxe magnífica na que a veterinaria española Karmele Llano denuncia o arrase literal que está a padecer a selva tropical de Indonesia, precisamente para obter aceite de palma co que fabricar biodiésel. Desaparecen árbores e todo tipo de animais e, por se fora pouco, xurde na zona un negocio paralelo, o maltrato e tráfico ilegal de primates.

Parece que o desenvolvemento sostible está bastante reñido coa economía global. Sempre que produzamos a grande escala, aínda que pareza que estamos optando por unha solución ecolóxica, estamos destruíndo e repetindo a eterna condena deste planeta, explotar e empobrecer ós países máis pobres para que os países ricos podan ser cada vez máis ricos. Isto non é sustentabilidade!