ivanpuentes.com

A noite do sábado, dicíame Javi Castiñeiras que entre o Pazo de Congresos e o Hotel Puerta del Camino, onde estabamos reunidos os delegados/as, ía quedar un carreiro marcado no chan dos continuos ir e vir de xente falando, facendo quinielas, matando os nervios… O certo é que esta fin de semana culminamos en Santiago meses e meses de traballo preparando o 11 Congreso Nacional do PSdeG-PSOE, no que ademais de ter o privilexio de ser un dos redactores do documento político aprobado, tiven a honra de exercer como voceiro dos 27 delegados/as de Ferrolterra e, finalmente, de poder representar a esta comarca na nova Executiva Nacional.

Seguindo o exemplo de Mar, hoxe vou falar como Iván, o rapaz que con 18 anos decidiu, logo de moito meditalo, afiliarse ao PSdeG-PSOE en Fene e ao que logo Xaime e Lage atraeron cara ás XSG, a mellor decisión da miña vida. Ademais de estar moi contento por poder contribuír desde Fene co meu humilde grao de area ao novo proxecto que iniciamos os socialistas de Galicia, da man de Emilio Pérez Touriño, Ricardo Varela, Mar Barcón e todos/as vos, estou moi feliz por compartir responsabiildades na executiva con algúns dos meus mellores amigos e compañeiros de partido, como Loli ou Lage (a foto evidencia as horas en vela que pasamos a noite do sábado; canto falamos!) aos que nunca poderei agradecer todo o apoio, formación, axuda, cariño… con Bea e Vicente, xuntos lograremos que Ferrolterra estea sempre presente; con xente tan capaz como Emilio, Ricardo ou Mar, dos que espero aprender cada día unha cousa nova; con Antón e Modesto, sempre botando a man dende o outro lado da fronteira, con Yoya, Pachi, Xocas… e, de novo, traballando ao lado de Blas, xunto con Eva e Diego, aos que, por fin, xa non terei que botar tanto de menos cada día; é imposible ser mellores persoas.

A todos e todas cos que tiven a sorte de compartir traballo, alegrías, penas e aventuras políticas, dende que aquel mes de marzo do 98 decidín chamar á porta da Casa do Pobo de Fene, só vos podo dicir, aínda que soe tópico, unha cousa: grazas!

Cando cheguei onte a Madrid, para representar a Ferrolterra, xunto con Vicente Irisarri e Montse García, no 37 Congreso Federal do PSOE, das primeiras cousas que dixen foi que non me gustaba o lema escollido para a ocasión, a Forza do Cambio. 24 horas despois teño que recoñecer que estaba equivocado, o PSOE goberna, pero sigue a ser a forza do cambio, o partido que está á vangarda das políticas máis progresistas e avanzadas en España e en Europa. É a conclusión do intenso labor de debate que levamos a cabo durante o día de hoxe nas comisións de traballo.

Falamos sen complexos de apoiar unha lei de prazos para despenalizar o aborto en tódolos casos, do dereito a unha morte digna, de seguir incrementando o salario mínimo, as pensións e as prestacións por desemprego, de loitar contra o cambio climático ou, como dixo Zapatero na súa intervención de onte, de falar dunha vez por todas, sen complexos, dunha estrutura territorial federal. Durante moito tempo, certa corrente de pensamento defendeu o xiro ao centro, a práctica dunha política morna, como método para medrar electoralmente, pero estes días, os militantes, deixamos claro que esa non é a vía que queremos, somos de esquerdas e queremos gañar as eleccións, como xa estamos a facer desde 2004, defendendo e practicando políticas de esquerdas, puras e duras, porque, a diferencia do que sostén Rajoy en público, nos si que cremos nas ideolóxías e nas diferencias notorias entre a esquerda e a dereita.

A última boa nova do día foi a elección, que votaremos mañá, do compañeiro Pepe Blanco como Vicesecretario Xeral do PSOE, cargo que non existía dende que Alfonso Guerra deixara tal responsabilidade. É un posto que, sen dúbida, merece a persoa que máis traballou por este partido nos últimos anos, o artífice de que hoxe Zapatero sexa Secretario Xeral e, incluso, o artífice de que sexa Presidente do Goberno, ao transformar o PSOE nun partido moderno, novo, activo e actual. Con el, o socialismo galego chega a unhas cotas de responsabilidade dificilmente imaxinables hai poucos anos, cotas que se verán reforzadas pola inclusión na nova dirección de Carmela Silva (Vigo) e Xosé Sánchez Bugallo, Alcalde de Santiago.

“Primero doy gracias a Dios, luego a la Virgen, al ejército… y al Presidente Uribe!”. Teño algo de sono, onte quedei até tarde vendo en directo pola televisión a chegada a Bogotá de Ingrid Betancourt e das demais persoas rescatadas das poutas, cada vez menos guerrilleiras, no sentido clásico e político, das FARC. Escoitei con atención a intervención de todos eles e, á marxe da excelente nova que supón dende o punto de vista humanitario, o acto destilaba un noxento cheiro a democracia tutelada e a autobombo gobernamental case intolerábel ética e democraticamente.

“Primero doy gracias a Dios, luego a la Virgen, al ejército… y al Presidente Uribe”. Con estas palabras comezou Betancourt a súa intervención, pouco antes de axeonllarse cun rosario na man ante o clérigo de turno que lles daba a bendición….

Segue lendo o artigo en A Nosa Terra

Onte clausuramos Feneuropa, o primeiro paso do camiño que Fene, da man do Consello da Xuventude de Galicia, acaba de iniciar para favorecer os intercambios e estancias dos mozos e mozas do noso concello nos demais países da Unión Europea, durante 2 meses, 6 meses ou un ano; así como para favorecer a posta en marcha en Fene de proxectos sociais desenvolvidos por rapaces europeos e financiados pola Unión. Nisto consiste, a grandes rasgos, o Servizo de Voluntariado Europeo, que coa experiencia e contactos adquiridos en seminarios deste tipo, acabaremos implantando no noso concello.

Desde o luns, 23 mozos e mozas de case outros tantos países europeos traballaron a tope na Casa da Cultura, ademais de coñecer o pobo e a comarca. A nós, aos membros do Concello, nos ensinaron moito máis do que podan imaxinar sobre como traballar en políticas de mocidade, especialmente no plano internacional. Era o debut de Fene en experiencias deste tipo e creo que pasamos a proba con nota.

A descrición dun seminario coma este nunca está completa sen falar do plano máis persoal. A amizade, o bo rollo, a complicidade… afloraron dende o primeiro día, tanto que o venres, na cea de despedida, todos nos sentíamos xa membros dun grande equipo que daba moita mágoa ter que disolver. Ademais do aprendido tecnicamente, a pegada que as boas persoas de Feneuropa nos deixaron a tódolos membros do Concello, será imposible de borrar.

Infinitas grazas a Yolanda, Rut, Suso, Azucena, Loli, Leo, Richard, María, Maris, Francesco, Gregor, Celia, Anne, Adrián, Erol, Helena, Kemal Onur, Rusudan, Silvia, Edu e tamén a Joana.

Descargar foto de grupo en tamaño grande / Download large size group photo

Estes días recibín duns amigos un documento que durante moito tempo pensei que non era máis que unha lenda urbana das moitas de San Caetano, "Elementos para unha ordenación íntegra dos usos do medio litoral de Galicia". Trátase dun traballo encargado pola Consellería de Pesca do penúltimo goberno do PP e elaborado por Enesto Penas, antigo alto cargo da Xunta e técnico da U.E. en Bruxelas; traballo que pretendía sentar as bases para iniciar unha ordenación integral do medio mariño e da franxa litoral de Galicia. O texto recolle algunhas reflexións intreresantes sobre a Ría de Ferrol, a sacrificada:

Dada a tendencia sinalada ó aumento da poboación costeira, non é en absoluto descartable que a necesidade de crear emprego leve a establecer excepcións á aplicación do principio de desenvolvemento sostible, especialmente tendo en conta que en determinado tipo de industrias os métodos contra a contaminación son extremadamente custosos e a súa aplicación obrigatoria pode constituírse en importante factor disuasorio para a empresa implicada.

Obsérvase unha clara incompatibilidade entre o interese xeral (instalar industrias que crearán traballo) e o interese particular (a degradación ambiental e destrucción de recursos naturais na zona de instalación) […] O interese xeral de Galicia pode facer necesario a instalación destas ou outras industrias […] a súa radicación precisa conta coa oposición de tódolos concellos ou barrios nos que se intente facelo […] En tal situación pode ser relevante formularse aquela cuestión, […] a posibilidade de sacrificar unha ría […] que podería ter sentido se ten como contrapartida a de garanti-la preservación das demais rías de Galicia.

En canto ás posibles zonas candidatas […] parece obvio que a Ría do Ferrol é a que reúne máis características idóneas: unha importancia relativamente menor dos seus recursos naturais […] unha man de obra con capacitación industrial e unha necesidade social imperiosa de reindustrialización.

Aí o tedes, unha zona tan rica coma a nosa "sacrificada" a golpe de despacho en nome do interese xeral de Galicia; tendo en conta, iso si, que debido á fame, á "necesidade social imperiosa de reindustrializacion", iamos ser os que menos protestásemos, quizais. O desenvolvemento sostible nunca debe ter excepcións, porque sempre se traduce no mesmo, pan para hoxe, pero fame para mañá, é dicir, pobreza.

…non defraudan nunca a pouca fe de reciclaxe mental que moitos temos depositada neles. Hoxe confesábame unha destacada dirixente do Goberno Galego que cando escoitou o martes a Carme Chacón dicir aquilo de  "Coronel, mande firmes!" formigoulle o corpo coa emoción; algo semellante sentín eu.

As plumas máis destacadas da caverna mediática da dereita deixaron onte publicadas milleiros de letras que arrecenden a machismo rancio. Podían criticar ó goberno con centos de argumentos, pero, para non defraudarnos unha vez máis, atacaron ó novo executivo desprestixiando ás súas mulleres, especialmente a Carme Chacón, seguro que o nomeamento que máis lle doe á testosterona resesa destes tipos. Destaco o publicado por Pedro J. no editorial de El Mundo:

"el gran problema que se va a plantear a corto plazo para que la ministra pueda asumir sus responsabilidades […] es su próxima maternidad. Es absurdo que pueda plantearse una situción límite como el derribo de nuestros helicópteros en Afganistán, el asesinato de los agentes del CNI en Irak o la muerte de los soldados en el Líbano con una ministra de baja maternal […] No podrá asistir durante muchos meses a las reuniones de sus colegas en la OTAN, estará impedida por su embarazo para visitar a los soldados españoles […] y sumirá a su departamento en una fase de provisionalidad mientras se pone al día y compatibliza la tarea ejecutiva con la atención a su bebé."

A que ninguén se cuestionaría tal estupidez se un ministro home tomase posesión cando estivese a punto de ser pai? Claro que non, porque nin Pedro J. nin moitos outros entenden como obriga dos homes o coidado dos seus fillos, pero si de Carme Chacón e do resto de mulleres. Outro ídolo ideolóxico da dereita, Luis María Ansón, non quixo ser menos que o seu director e nunha columna titulada "Zerolo, ministro de Defensa" soltou babosadas coma estas:

"A Zapatero no se le ha ocurrido hacer a Pedro Zerolo ministro de Defensa. ¡Qué fallo! Hubiera resultado más provocador, más progresista, más ingenioso que el nombramiento de la simpática guapita treinteañera. […] Sobre todo, porque Zerolo tenía pensado nombrar a su ilustre marido subsecretario del ministerio y Jefe del Estado Mayor de la Defensa."

Ademais dunha certa repugnancia, sinto lástima de que aínda neste país alguén poda publicar tales barbaridades machistas e homófobas sen avergoñarse. Son os mesmos que tamén oubean en contra da creación do Ministerio da Igualdade, pero son a mellor proba da súa necesidade e do atinado da política de Zapatero.

Déixovos o texto que publica hoxe, xornada de reflexión, a folla parroquial de Pontedeume. Logo dunha longa arenga a Rouco Varela con motivo do seu retorno á cúpula da igrexa española, di a revista parroquial:

Tenemos y debemos de votar todos, y hemos de hacerlo según nuestras convicciones morales y religiosas. El Papa nos dice "todos, creyentes y no creyentes, hemos de trabajar en la búsqueda humilde de Dios". "Dios es Amor". Toda la moral cristiana se basa "en el Amor a Dios y al prójimo", y esto hay que tenerlo muy presente a la hora de votar. Votar con responsabilidad y criterio propio.

Non é que me pareza moi forte, sobre todo despois do visto por parte dalgúns bispos nos últimos meses, pero a xornada de reflexión, na que están prohibidas por lei ata as campañas institucionais de promoción do voto, non parece a data máis axeitada para que a igrexa, non só o fomente, senón que o oriente.

Actualizado ás 11:26 do 20/03/2008:

Parece que este post, no que simplemente transcribo literalmente o contido dunha folla parroquial, que non é das peores nin moito menos, xunto con aqueles que escribín o día da Hispanidade falando dos excesos "rojigualdos" do PP eumés na casa do concello e máis no torreón, xeraron bastante polémica entre os "populares" de Pontedeume, tanto que no seu blog me dedicaron un fermoso post titulado PUENTESdeume, no que, como podedes supoñer, alaban a miña capacidade política e blogueira, con frases tan refinadas, obxectivas e democráticas como estas:

En Pontedeume, estamos hartos de que el alcalde de Fene, critique a nuestro pueblo en su página cuando le dé la gana. Un poco de respeto. Desde que tomó posesión de su cargo, el señor Puentes se ha caracterizado entre otras cosas, por sus críticas a Pontedeume y a su gobierno, ahora también a su párroco.

Cosas como estas, y algunas otras, evidencian que al alcalde de Fene se le “llena la boca” con Pontedeume, cosa que aquí nos molesta. No nos molesta por la crítica o la opinión (gracias a Dios hay libertad de expresión) nos molesta, porque se trata de un alcalde vecino…

Opinión: Querido Iván, ya todos conocemos tus sucios trucos. A pesar de todo, me gustaría felicitar al Partido Sucialista: ya tienen un nuevo Stalin al que adorar como borregos. VIVA PONTEDEUME, SU ALCADE Y EL TORREÓN ESPAÑOL!

Hai xa moitos anos que Pontedeume se librou do xugo dos Andrade e hoxe o pobo pertence ós seus veciños/as, non ó PP local nin ó párroco, polo tanto non intentemos provocar conflictos que non existen e non confundamos as críticas a accións puntuais dun determinado colectivo con críticas a todo un pobo, porque afortunadamente a sociedade eumesa é moito máis rica, plural e aberta que os destinatarios dos meus comentarios. De feito, sen saír da blogosfera eumesa, a eumesfera, como a bautizaron os amigos de Pontedeume na Rede, podemos atopar blogs que comparten a crítica expresada nest post, como o titulado Inxerencias, que se publica en Pontedeume, retrato dunha vila.

Desde antes do Nadal, Blas e máis eu levábamos planificando a visita do Presidente da Xunta a Fene; foron varias as datas apuntadas inicialmente e varios os motivos que as desbotaron, pero hoxe Emilio Pérez Touriño realizou a súa primeira visita ao noso concello. Este xoves, no mitin de Zapatero na Coruña, pechábamos con el e o seu equipo os detalles da mesma, que tivo como motivo central a principal preocupación dos feneses e a principal aposta do Goberno Municipal, a diversificación económica e a creación de emprego en Fene.

Lembrou Touriño que Ferrolterra disporá a corto prazo de 8 millóns de metros cadrados de chan industrial, o que supón "a oferta de solo máis importante, mellor comunicada e mellor situada de toda Galicia". Para elo serán claves os 2 millóns de metros cadrados cos que contará Vilar do Colo, unha vez que se acometa a ampliación de 1.200.000 metros que os concellos de Fene e Cabanas temos proxectada co Ministerio da Vivenda. Ampliación para a que hoxe o Presidente da Xunta nos brindou todo o seu apoio.

Como xa dixen en moitas ocasións, o futuro próspero de Fene, a fin da súa perda de poboación, de emprego, de ingresos… pasa por diversificar, por seguir exprimindo ó máximo o que nos dea o sector naval, pero sobre todo por saber ser competitivos noutros sectores, por crear outros motores ecónomicos de futuro que nos permitan despegar dunha vez por todas e para iso, o primeiro paso é dispor de chan industrial.

Por iso hoxe estou especialmente contento, porque o gran Vilar do Colo, o polígono mellor situado de Galicia, está xa máis cerca. Esta é só a primeira pedra, logo debemos saber aproveitar a oportunidade e planificar ben os usos do polígono.

Con cariño e admiración para Tamara; xa non tes necesidade de me botar a bronca máis ;-)

Noraboa a tódolos compañeiros e compañeiras, que ademais de excelentes políticos, sodes tamén magníficos actores e actrices cómicos, sen mesturar nunca ambas facetas!