Anotacións arquivadas do tema: 'Xeral'
18 pinchazos non mataron a Romell Broom
Hoxe El País publica a declaración dun home que sobreviviu á súa propia execución por inxección letal no estado de Ohio. Lela dáme moito que pensar sobre o respecto dos dereitos humanos no país no que o seu Presidente acaba de ser homenaxeado co Premio Nobel da Paz. Desde logo, aínda non sendo unha competencia puramente federal, esta é outras das asinaturas pendentes de Obama:
Eu, Romell Broom, preso no corredor da morte de Lucasville (Ohio), fun levado á miña execución por inxección letal o pasado 15 de setembro. Tras sufrir 18 picadas erradas ao longo de tres horas, a execución foi suspendida. Ésta é a miña declaración xurada daqueles feitos…
Itinerarios por sexos no hotel
Espero que non soe escatolóxico, pero esta noite, no baño dun hotel de Barcelona, non puden evitar lembrarme de Alberto Núñez Feijoo. Anda el moi liado asegurando que separará aos nenos e nenas das galescolas en función da súa lingua materna, unha aberración como calquera tipo de segregación e aínda non descubriu que nalgúns establecementos coma este diferencian o kit típico de aseo por sexos.
Simplemente por curiosidade vos comento que o de muller inclúe pasta de dentes, panos de papel, esponxa para a ducha, bastoncillos de algodón e unha toalliña desmaquillante; mentres que aos homes nos ofertan pasta de dentes, maquiniña de afeitar e esponxa abrillantadora para os zapatos.
Non é máis que unha anécdota, pero é importante ver como os roles tradicionais de xénero se visualizan tamén en pequenos detalles coma este; por non falar xa de que na habitación haxa un kit de home e outro de muller, en lugar de dous de home ou dous de muller.
Xogando a papás e mamás!
Qué bo este corto! Gracias, Marta ;-)
Columna de reclamacións en Barajas
Os retrasos provocados pola folga de celo dos pilotos de Iberia e o mal tempo obran milagres como que algún pasaxeiro ou pasaxeira, probablemente oínte de Federico Jiménez Losantos, se convirta en anti-sistema e deixe pegada do seu cabreo nas columnas de Barajas. O estilo é así como moi "càscaras", "córcholis" ou "repámpanos", iniciando unha nova vía de arte urbano, de pintada protesta, que ten o seu berce nos ambientes máis selectos do país.
Tal vez a autora foi a propia Esperanza Aguirre o día que a "liderasa" non puido voar a Valencia e tivo que volver, amosando a súa gran humildade, ao Pazo da Porta do Sol en Metro, iso si, non sen antes facer unha "improvisada" foto para remitir a tódolos medios de comunicación. Pobre lideresa, un día en metro outro en calcetíns dando unha rolda de prensa; ay…!
A crise ninja
É imposible explicar mellor do que o fai o profesor Leopoldo Abadía o que son as hipotecas lixo e como teñen provocado a actual crise mundial. Gracias, Diego ;-)
Fuera de Carta
Ademais de cumprir coa rutina anual de acudir á ofrenda a Pablo Iglesias no Cantón de Molíns e manifestarme logo xunto cos compañeiros/as de UGT e CC.OO. adiquei este primeiro de maio a ir ao cine; tocou de novo peli española, comedia neste caso. Acabo de chegar de ver "Fuera de Carta".
O cine español ten múltiples problemas, pero non dende logo a falta de creatividade e de orixinalidade. Javier Cámara, Lola Dueñas ou Fernando Tejero están excepcionais, a sala escachaba coa risa en varios momentos. Se vos gusta a comedia, non deixedes de ila ver, será unha das películas do ano.
Auga, de botella ou da billa?
Ata hai pouco sempre tiven clara a resposta a esta pregunta, de botella. Eu, que loito contra a teoría científica de que a auga é insípida, porque para nada me sabe igual unha que outra marca, nunca levei, nin levo, demasiado ben ter que comer ou simplemente saciar a sede con auga da billa, repúgname o sabor a cloro e, incluso unha vez evaporado este, o sabor da auga non me resulta agradable. Por iso, sempre consumín e consumo auga embotellada.
Hoxe leo en Público que o Goberno Británico vai deixar de comprar auga de botella en tódalas súas sedes, debido ó seu grande impacto ambiental. Greenpeace asegura incluso que para envasar un litro de auga se consumen cinco en todo o proceso, ademais de xerar 600 veces máis CO2 que outro procedente da billa, polo que se pode afirmar que o consumo de auga de botella non é sostible.
No Reino Unido hai xa toda unha campaña política e social a prol do consumo de auga da billa, en España o Ministerio de Medio Ambiente hai xa anos que non merca auga embotellada e concellos como o de Donosti regalan ós seus restaurantes xarras para promocionar o consumo da excelente auga municipal. Tamén é certo que, como din os produtores, a auga embotellada do Reino Unido é auga da billa envasada, mentres que no noso país é auga de manantial, subterránea, sen ningún tipo de tratamento, fronte á outra, que é auga superficial, de río, tratada para poder ser consumida.
En calquera caso, parece que, a medida que vaiamos construíndo un país sostible, teremos que ir afrontando debates coma este, aparentemente intrascendente ata que nos abren os ollos, e que supoño que non tardará demasiado en plantexarse aquí na primeira liña. En España hai 93 empresas que embotellan auga e que empregan a 4.500 persoas.
Descubrindo a fraga do Belelle
Esta mañán acompañei a máis de 300 nenos e nenas de primaria dos diferentes colexios de Fene na celebración dos días da árbore e da auga, organizada pola Concellería de Medio Ambiente. Baixamos pola fraga do Belelle dende Marraxón ata a central hidroélectrica, quizais o lugar de Fene no que mellor se pode aprezar a importancia e a simbiose das árbores e da auga.
Os nenos/as de cada centro, asesorados por Antón, o xardiñeiro municipal, plantaron árbores autóctonas en diversos puntos do camiño: loureiros, carballos, érbedos… Ademais de deixar a súa pequena pegada no camiño, que irá medrando con eles, e de sensibilzarse coa protección do medio natural, pretendíamos que os nosos nenos e nenas descubriran lugares tan fermosos do concello coma este e se identifiquen xa con el para sempre.
A fraga do Belelle, colonizada esta mañán por centos de pequenos seres humanos, tiña unha cor e un son diferente, quizais pouco natural, pero dende hoxe teremos sensibilizada a toda unha nova xeración de feneses e fenesas coa protección dun dos espazos máis ricos e naturais do noso concello, que debe seguir así toda a vida.
Temporal en Riazor
O futbolístico non é o único temporal que arrecia este ano en Riazor, o luns A Coruña padeceu un de verdade, con olas xigantescas que se comeron parte do paseo e da avenida do Orzán-Riazor. As fotos andan rulando xa pola rede, déixovos unha das que me pareceu máis chamativa, case parece un decorado de película americana.
É certo que o paseo xa foi derribado polo mar noutras ocasións, pero desta Galicia rexistrou o récord histórico nacional de altura das ondas na costa, case 20 metros de altura máxima en Cabo Vilán, por certo, máis de 14 na zona na que se está a construír o porto exterior da Coruña. Como diría miña nai, o tempo vai tolo!
Empezaremos a traballar xa en serio na loita contra o cambio climático ou seguiremos a consideralo unha "frikada" dos ecoloxistas e de catro políticos? Gracias, Pamen ;-)
No me uséis la religión!
Que diría se viñese a este mundo por segunda vez e vise a Cañizares, en nome de Deus, pedindo o voto para o PP dende o púlpito, ó Arcebispo de Tenerife medio xustificando os abusos a menores, a Rouco da man da dereita máis recalcitrante organizando manifestacións na rúa contra un goberno elixido polos cidadáns ou á propia Conferencia Episcopal cuestionando e relativizando mesmo o concepto de democracia?
Gracias, Pamen ;-)
